Рыбалка на дачы як зрабіць сажалка для развядзення рыбы

Калі ваш дачны альбо прысядзібны ўчастак даволі вялікі для таго, каб на ім можна было ўладкаваць штучны вадаём - ёсць добры метад сумясціць прыемнае з карысным: зрабіць сажалка для развядзення рыбы.

Гэта, натуральна, запатрабуе нейкіх намаганняў і выдаткаў, затое вы можаце ў любы момант паласавацца свежай юшкай - ну і сяброў на рыбалку запрасіць: ужо дзе-нідзе, а ва ўласным сажалцы заўсёды добры клев.

Як зрабіць сажалка для рыбы? Гэта знаходзіцца ў залежнасці ад таго, колькі рыбы вы збіраецеся разводзіць і якую канкрэтна, таксама ад рэльефу ўчастка. Калі на ўчастку ёсць яр, яго можна выкарыстоўваць для ўладкавання сажалкі: можа быць, яго спатрэбіцца нязначна пашырыць альбо паглыбіць, але гэта ўсё роўна яшчэ прасцей, чым рабіць катлаван «з нуля». Калі ж ўчастак тонкі - сажалка прыйдзецца выкапаць.

Плошча люстэрка вады такога сажалкі павінна быць не менш пятнаццаць квадратных метраў, а вось з глыбінёй ўсё яшчэ цяжэй: каб зрабіць сажалка для развядзення рыбы, недастаткова проста вырыць паўтарамятровы катлаван, трэба прадумаць і закласці пэўны рэльеф дна. Калі вы збіраецеся пакідаць рыбу ў сажалцы на зімоўку, вадаём павінен быць такі глыбіні, каб вада не змерзла да дна (у дадзеным выпадку глыбіня сажалкі разлічваецца, зыходзячы з другіх крытэр і сярэдніх тэмператур ў вашым рэгіёне) - але ўвесь вадаём паглыбляць не патрабуецца, даволі зрабіць зімавальных студні (ямы). У сажалцы для развядзення рыбы абавязкова павінна быць водмель глыбінёй 30 - 50 см, якая можа займаць да 1/3 сажалкі. На водмелі вада выдатна выграваецца - тут рыба будзе харчавацца, плёскацца і нераставаць.

Калі ёсць магчымасць, лепш зрабіць сажалка для развядзення рыбы спускного - так яго будзе прасцей чысціць. Калі ж такой магчымасці няма - трэба старанна глядзець за станам дна і вады ў сажалцы, каб вадаём ня заглейваюцца і не «заквітаюць». Асаблівае значэнне мае ўтрыманне ў вадзе кіслароду: ад яго недахопу рыба можа загінуць. Забяспечыць патрэбную канцэнтрацыю кіслароду дапамогуць багавінне - але ў некаторых выпадках яны з гэтай задачай не кіруюцца, і прыходзіцца выкарыстоўваць штучную аэрацыю. Павышаную ўвагу насычэнню вады кіслародам трэба надаць зімой. Для гэтага ў сажалцы пакідаюць палонкі альбо вмораживают ў лёд нізку сцеблаў чарота - яны прапускаюць паветра.

Існуе некалькі спосабаў гідраізаляцыі дна сажалкі: з дапамогай пласта гліны, плёнкі альбо бетону. Акультурванне плёнкавага сажалкі абыходзіцца яшчэ танней, чым заліванне бетоннай дна - але плёнку дастаткова проста разбурыць. Бетонавую дно не толькі даўгавечна, ды і больш камфортна: яно можа мець прыступкі і тэрасы, што вельмі спрашчае догляд за сажалкай і яго сэрвіс. На зіму ваду з сажалкі з бетонным дном лепш спускаць.